Liever de leugen

02-01-2017

Jonas Boets

Liever de leugen is de lezer getuige van een zenuwslopende gijzeling. Een jonge vrouw wordt tegen haar wil vastgehouden in een appartement. Wanneer de politie arriveert blijkt al snel wie er zich in het appartement schuil houdt. Christiaan Lagae en zijn ex-vriendin, Katrien Houbrechts. Christiaan vraagt geen losgeld, maar heeft wel een andere speciale wens. De politie moet onderzoeken waarom hij Katrien gegijzeld houdt. Het politieteam gaat op zoek naar aanwijzingen in het verleden van Christiaan. Ze komen steeds meer te weten. De lezer komt samen met de politie stap voor stap dichter bij de waarheid. Maar niets is wat het lijkt ...

De lezer wordt vanaf de start van het verhaal op het verkeerde been gezet. Het boek gaat niet enkel over leugens, maar is zelf ook een leugen. Het verhaal is erg goed opgebouwd en ook het plot zit magnifiek in elkaar. Het boek heeft een erg specifieke chronologie die bijdraagt aan de spanning. De lezer krijgt afwisselend een kijk op de situatie van het onderzoek (door de politie-inspecteurs), op de situatie in het appartement zelf, op het verleden van Christiaan en op de weken die aan de gijzeling vooraf gingen. De puzzel is echter pas op de laatste pagina's compleet.

Ik heb het boek aangeraden aan mijn broer van vijftien. Hoewel het boek niet erg dun is, leent het zich volgens mij uitermate goed als leesvoer voor 'moeilijke' lezers. Het verhaal is spannend en erg vlot geschreven. Bovendien is de gebruikte taal erg toegankelijk. Een echte aanrader!

Voel de snijdende spanning bij het lezen van volgend fragment:

Het geratel van een ketting deed me het mapje uit mijn handen glippen. Met een zachte plof viel het op de grond. Iemand prutste aan het hangslot! In een paniekreactie stak ik mijn hand uit en drukte op de lichtschakelaar. Dom. Heel dom. Maar dat bedacht ik me te laat. Als het licht aan was gebleven, had Arne nog kunnen denken dat hij het zelf had aan gelaten. Nu zou hij zien dat het plots werd uitgeknipt en weten dat er iemand in de kelder was. In het donker luisterde ik naar de geluiden in het huis. Het was vreemd hoe je ademhaling zoveel luider klonk als het licht uit was. Zou hij het horen? Het leek of Arne even stokstijf was blijven staan als ik. Als ik niets hoorde, dan hij ook niet, zei ik tegen mezelf. Arne was de eerste die in beweging kwam. Opnieuw hoorde ik de ketting van het hangslot, gevolgd door een klik. Hij had me opgesloten!